നിലവിലുള്ള ഭൗതിക പ്രപഞ്ചശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, തിരശ്ചീന ശാഖയിലെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഉൾഭാഗത്താണ് കാർബൺ രൂപം കൊള്ളുന്നത്. ഭീമൻ നക്ഷത്രങ്ങൾ സൂപ്പർനോവയായി മരിക്കുമ്പോൾ, കാർബൺ പൊടിയായി ബഹിരാകാശത്തേക്ക് ചിതറിക്കിടക്കുന്നു . ഈ പൊടി അടുത്ത തലമുറയിലെ നക്ഷത്രവ്യവസ്ഥകളുടെ രൂപീകരണത്തിനുള്ള ഘടക വസ്തുവായി മാറുന്നു. സൗരയൂഥം കാർബണിന്റെ സമൃദ്ധിയുള്ള ഒരു നക്ഷത്രവ്യവസ്ഥയാണ്, ഇത് നമുക്കറിയാവുന്നതുപോലെ ജീവന്റെ നിലനിൽപ്പിന് സഹായിക്കുന്നു. സൗരയൂഥത്തിലെയും ക്ഷീരപഥത്തിലെയും എല്ലാ കാർബണുകളും മരിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വരുന്നതെന്ന് മിക്ക പണ്ഡിതന്മാരുടെയും അഭിപ്രായമാണ്.
കൽക്കരി എന്നർത്ഥമുള്ള “കാർബോ” എന്ന ലാറ്റിൻ പദത്തിൽ നിന്നാണ് കാർബൺ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്, അതിന്റെ ഉത്ഭവം പുരാതന കാലം മുതലുള്ളതാണ്. ഭൂമിയിലെ അറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും രാസഘടനയാണിത്. അറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും ഇത് കാണപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യശരീരത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്ന രണ്ടാമത്തെ രാസവസ്തുവാണിത്. ഭൂമിയുടെ അടിയിൽ കൽക്കരി (Coal) ആയി കിടക്കുന്ന കാർബൺ അതികഠിനമായ താപനിലയുടെയും (Temperature) മർദ്ദത്തിന്റെയും (Pressure) ഫലമായാണ് കാലക്രമേണ വജ്രമായി (Diamond) മാറുന്നത്.
- അടിസ്ഥാനം: കാർബണിന്റെ ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ രൂപമാണ് വജ്രം. കൽക്കരിയും കാർബൺ തന്നെയാണ്.
- മർദ്ദം & ചൂട്: ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്നും ഏകദേശം १५०-२०० കിലോമീറ്റർ താഴെയാണ് ഈ പ്രക്രിയ നടക്കുന്നത്. ഇവിടെ ഭീമമായ മർദ്ദവും, ഉയർന്ന താപനിലയും അനുഭവപ്പെടുന്നു.
- ക്രിസ്റ്റൽ ഘടന: ഈ കഠിനമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ കാർബൺ ആറ്റങ്ങൾ പരസ്പരം ശക്തമായ ബോണ്ടുകളാൽ (Tetrahedral structure) ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.
- രൂപാന്തരം: ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് ഈ ഘടന മാറുകയും, തിളങ്ങുന്ന പരലുകളായ വജ്രമായി രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
കാർബണിന്റെ 4 രൂപങ്ങൾ : ഒരു മൂലകത്തിന്റെ തന്മാത്രാ ഘടനയിലോ ഖരാവസ്ഥയിൽ ആറ്റങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത പാക്കിംഗ് ക്രമീകരണങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിലോ വ്യത്യാസമുള്ള രൂപങ്ങളാണ് അലോട്രോപ്പുകൾ. ഡയമണ്ട്, ഗ്രാഫൈറ്റ്, ബക്കിബോൾ (C-60), കാർബൺ നാനോട്യൂബുകൾ എന്നിവയാണ് കാർബണിന്റെ നാല് അലോട്രോപ്പുകൾ. വജ്രവും ഗ്രാഫൈറ്റും 100% കാർബണാണ്.
